12-03-05

Fietswijding

Onze Lieve Vrouw van de fietsers.
Het is een zondagochtend in maart. De winter heeft als nog laten voelen dat ze meetelt. Het land, de velden, de akkers, de wegen liggen onder de sneeuw bedekt. Ook de grot van Onze Lieve Vrouw heeft een mooi wit dek gekregen. Het is hier in Klein-Sinaai, een deelgemeente van Stekene. Voor de grot staat een priester. De grot toont een klassiek beeld van Onze Lieve Vrouw van Lourdes. Naast de grot is een afdak. Daarin hangen verschillende truitjes van fietsers. Gewone naamloze fietsers en fietsers, waarvan iedereen de naam kent, hebben een truitje hier achter gelaten. De priester vertelt dat deze grot toegewijd is aan Onze Lieve Vrouw van de fietsers.
Maria heeft gedurig haar aardse leven geen fiets gezien. Hoe valt dit te rijmen?
Midden vorige eeuw kwamen in Frankrijk fietsers samen. Zij bleven even aan een grot voor een kort gebed. Zo ontstond de gewoonte om een grot speciaal voor de fietsers aan te duiden. Fietsers zijn bescheiden, zij zijn gewone mensen. Ze begroeten steeds elkaar. Zij hebben oog voor elkaar. Zoals Maria was wat ze was, zo zijn ook de fietsers.
De priester vertelt me waar de eerste Maria-grot voor de fietsers ontstaan is. Ik ben het echter vergeten, maar het was in Frankrijk. De gewoonte verspreidde zich. Zo ontstond ook in Klein-Sinaai deze grot, waar ik nu voor sta.
Ondertussen vragen een paar mensen om hun fiets te wijden. Behalve de zegen, geeft de priester ook nog een medaille mee.
Ik was niet met de fiets. Ik ben een wandelaar, maar een mooie medaille heb ik toch ook mee gekregen. Dit mooi winters bescheiden moment, zal ik me nog lang herinneren.

05:53 Gepost door Vitus Alnus | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

De naam van het kerkje in Frankrijk waar Klein-Sinaai het idee haalde voor een gelijkaardige fietserskapel:
Labastide d'Armagnac

Gepost door: Tony De Wilde | 21-02-12

De commentaren zijn gesloten.